لحظه های بی تو بودن را در گوش شب نجوا می کنم
ستاره می شنود و تو را آرزو بر دل می ماند ...
آرزوهایم را در لحظه های بی تو بودن می شمارم
به گمانم می آید که روزی تک تک این آرزوها را تو حقیقت می کنی ...
از فاصله ی رخوتناک با تو بودن تا بی تو بودن گذشته ام و
 به لحظه های دوری رسیده ام ، در تمام لحظه ها حس غریبی دارم ...
حس دریایی که از بی موجی به مرداب بودن رسیده است
مرداب تنهاست و من تنهاتر
 مرداب مرا هم در برگرفته
سکوت غریب مرداب
حس غریب تنهایی ، حسی که وجودم را در برگرفته
تنهایی که چون پیچک بر تن احساسم پیچیده است
پیچکی که تا لحظه ای دیگر احساسم را خفه می کند
به گمانم تمام لحظه ها و احساسم را
تنها تو می توانی از اسارت برهانی . . ./ / /

ديوونت

مي رسد روزي كه بي من روزها رو سر كني
مي رسد روزي كه مرگ رو باور كني
مي رسد كه تنها در كنار قبر من شعر هاي كهنه ام رامو به مو از بر كني

***

همیشه بودی و هستی انتخاب اخرینم!

من میخوام با تو به فردا برسم تو بهار به شب یلدا برسم!

گل یکدونه ی گلدون بلور زندگی
چی دارم برات به جز یه عالمه شرمندگی!

اینو میدونن تودنیا همه
هرچی از تو بنویسم کمه

***

fekr nakon az khateram to rafti hanozam to yade man neshasti rafti ama khateratet injast toyi ke ghalbe mano shekasti lahzehaye khobe ba to bodan hamishe to khateram mimone oon hame sedaghato yek rangi oon hame harfaye asheghone...

***

گفت : عاشقي مرد ، بیا به یادش لحظه ای سکوت کنیم .
گفتم : اگر بخواهیم برای عاشقان سکوت کنیم ، باید عمری را ساکت باشیم

روزي از عشق خودم را حلق آويز مي كنم و آخرين آرزوي من اين است در روي طناب اسم تو را حك كنم تا حداقل در مرگم فكر كنم هميشه در كنارت خواهم بود

در همه عالم گشتم و عاشق نشدم
تو چه بودي كه تو را ديدم و ديوانه شدم

گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟ عکس رخساره ي ماهش را داد .. گفتمش همدم شبهايم کو ؟ تاري اززلف سياهش راداد .. وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد .. يادگاري به همه داد و به من... انتظار سرراهش را داد ..!!

عشق شايد زود تو را عاشق و دلتنگ كند اما هرگز تو را سير نمي كند.

به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد
عجب از محبت من كه در او اثر ندارد

غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

مراقب گرمای دلت باش تا کاری که زمستان با زمین کرد زندگی با دلت نکند.

گلهاي ياس تو باغچه غروبا بونه ميگيرن همشون يه عهدي بستن سر خاك تو بميرن

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف در جهنم افتادی خود شيطان تو را به بهشت بازگرداند

 عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست
تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست
عاشقي مقدورهر عياش نيست
غم کشيدن صنعت نقاش نيست

***

 کاش مي شد عشق را ابراز کرد يا که عشق را با سحر اغاز کرد لحظه به لحظه دم به دم ساعت به ساعت خواهمت گر خوشم يا نا خوشم در هر دو حالت خواهمت

 اگه تو کوچه پس کوچ هاي دلم گم شدي.دنباله کسي نگرد که آدرس بهت بده چون غير از تو کسيي اونجا نيست

 اي نگاهت نخي از مخمل وابريشم.....چندوقتي است كه به تو ميانديشم
به تو اري به همان منظر دور......به همانسبز صميمي به همان باغ بلور

الهی تو بر رحمت خود و من بر حاجت خویش ، تو توانگری و من درویش ....

یارب ز کرم بحال من رحمت کن     بر این دل ناتوان من رحمت کن

در سینه دردمند من راحت نه       بر دیده اشکبار من رحمت کن ....

ای مهربان بردبار ، ای لطیف نیک بار ، آمده ام به درگاه ، خواهی به ناز دار و خواهی خوار دار ....

الهی آمدم با دو دست تهی ، سوختم به امید روز بهی ، چه باشد اگر به این دل خسته ام مرهم نهی

خداوندا این بیچاره را چه تدبیر ؟ بار خدایا درمانده ام ...

سلام به روی گل همه دوستانی که نظر های خوبشون در مورد وب من دادند  فکر می کنم این آخرین پست من توی سال ۸۵ باشه امروز برای خداحافظی اومدم ....

امیدوارم و از ته قلبم برای همه مردم خصوصا کسانی که وب من رو دیدند و نظر دادند  آرزو می کنم که سال نو و جدید برای همه پر از شادی و خوشحالی و همراه سلامتی در کنار خانواده داشته باشید و همچنین لب همگی خندون و دل همگی شاد و پر امید باشه .....

هیچ وقت خدا را فراموش نکنید همیشه در کارهاتون به او توکل کنید .....

دیگه دیگه اینکه همتون دوست دارم منتظر آپ جدیدم در سال نو باشید ..

برای من هم دعا کنید .....

سر سفره سال تحویل امیدوارم که خواب نمونید و منو دعا کنید دیگه عرضی ندارم همگی شما را به خداوند منان می سپارم

نگاه اولت در من اثر كرد

نگاه دومت ديوانه ام كرد

نگاه سومت عاشقترم كرد

نگاه اخرت خاكسترم كرد

سيب سرخي را به من بخشيد و رفت

عاقبت بر عشق من خنديد و رفت

اشك در چشمان زردم حلقه زد

بي مروت گريه ام را ديد و رفت

چشم از من كند و دل از من بريد

حال بيمار مرا فهميد و رفت

با غم هجرش مدارا مي كنم

گرچه بر زخمم نمك پاشيد و رفت

تو همونی که توی موج

واسه تو دستامو قایق میکنم

اگه موجا تو رو از من بگیرن                       

قطره قطره آب میشم دق میکنم

وای که دلم طاقت دوری تو هیچ نداره

بغض نبودن تو اشکامو در میاره

ای که بی تو واسه من همه دنیا قفسه

هستی از نبودنت تو التهاب نفسه

توی بهت و تنهایی من

به سرم دست نوازش کشیدی

ولی با رفتنت ای هستی من

هستی منو به آتیش کشیدی ....

خيال نمي كردم كه عزيز من باشي

تو اين غروب بي كسي راه گريز من باشي

به فكر من نمي رسيد اصلأ بدوني عشق چيه

اوني كه دنبال همست يا اونيكه عاشقته كيه

مگه ميشه تو رو ديد و به تو از دو رنگي ها گفت

تو رو بايد ديد و بايد از قشنگي ها گفت

مگه ميشه كه دروغ گفت به تويي كه نازنيني

تو خودت ميشناسي عشق رو هر كجا اونو ببيني

خيال نمي كردم يه روز همه كسم بشي

با من بي كس و غريب يه روزي هم قسم بشي

اصلأ نمي اومد بهت كه عشق و حتي بشناسي

اما ديدم مثل تو عاشق نميشه هيچ كسي

خوشا آنکس که جانش از تو سوزد 

چو شمعي پاي تا سر بر فروزد

خوشا عشق و خوشا ناکامي عشق

خوشا رسوايي و بد نامي عشق

خوشا بر جان من هر شام و هر روز

همه درد و همه داغ و همه سوز

خوشا عاشق شدن اما جدايي

خوشا عشق و نواي بي نوايي

خوشا در سوز عشق سوختن ها

درون شعله اش افروختن ها

چو عاشق از نگارش کام گيرد

چراغ آرزوهايش بميرد

اگر مي داد ليلي کام مجنون

کجا افسانه ميشد نام مجنون ؟

هزاران دل به حسرت خون شد از عشق

يکي در اين ميان مجنون شد از عشق

در اين آتش هر آنکس بيشتر سوخت

چراغش در جهان روشن تر افروخت

نواي عاشقان در بي نوايست

دام عاشقي ها در جدايست

سلام باز اومدم دلم براي آپ كردن تنگ شده بود از خونه زدم بيرون اميدوارم كه هركسي به نظرش اين وبلاگ قشنگه در بهتر كردن اون از نظراتش منو با خبر كنه .....

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت

بنشینم سر رو شانه هایت بگذارم....از عشق تو.....از داشتن

تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش

بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام

جود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را می ستایم

واي از آن چشمانت, که چو باغي زيبا           نفس   و  روح  و  دل  و  جان من است
لب چون آتش تو,سرخ چو گلهاي بهار           زندگي بخش براي  تن بي جان من است
نفس گرم   و  دم همچو   مسيحاي تو         گرمي  زندگي  بي سر  وسامان من است
تو اميد شب و روزوهفته و سال  مني          نور چشمان  تو ماه همه  شبهاي من است
آتش داغ   وجودت  گرمي   زندگي ام          با  تو   بودن  همه  اميد  فرداي من است  
ياد  زيباي   تو چون  خون   در  رگم             جاري و هستي  بخش اين دنياي من است
نام  تو بعد  از ياد  ايزد  قادر  و  پاک             ذکر هر لحظه  و لالايي شبهاي من است

يه ترانه هس تو قلبم كه هنوز نخونده مونده
 فكر خوندن يه حرفش همه عمرم رو سوزونده
 تا حالا هر چي كه داشتم ، سر خوندنش گذاشتم
صد دفه شكستم اما رو ترانه پا نذاشتم
 اگه اون ترانه باشه ، هيچ دلي تيره نمي شه
ديگه هيچ نگاه خيسي به افق خيره نمي شه
 وقتي اون شعر رو بخونم پرده ها رو مي سوزونم
 دستا رو به سيب سرخ باغ قصه مي رسونم

 اي نفس ! تا ته جاده ي صدا حوصله كن !
اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه كن !

اي ترانه ي مقدس ! مقصد پاك سفر باش !
 از تو قلب بي قرارم پر بگير ! معجزه گر باش !
ببين آغوش اميدم رو به تصوير تو بازه
 گوش بده ! حتي خيالت واسه من ترانه سازه
بيا تا قالي كهنه دوباره به گل بشينه
 بيا تا چشماي خيسم اين شكفتن رو ببينه
بيا تا صدا سكوت كهنه رو نكرده باور
بيا تا اين دل خسته نزده بيه سيم آخر

اي نفس ! تا ته جاده ي صدا حوصله كن !
 اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه كن !

صدای گام های گریه می اید
 دوباره آمدی
 کنار پنجره ، شعری نوشتی و رفتی
این بار صدای قدم های تو را
 از پس پرده گاه گناه وگریه شنیدم
 حالا به اولین ستاره که رسیدی بپرس
 کدام شاعر غزلپوش
 شبانه ، عشق را
 در برگ های ولنگار دفتری کهنه می نوشت
 اما
تو که نشانی شاهراه ستاره را نمی دانی
 همیشه
 از سیب و ستاره و روشنی قصرهای کاغذی که می نوشتم
 می گفتی
 هزار پروانه هم که بر برگهای دفترت بچسبانی
 پینه ی پیر و یاس علیل باغچه ی ما گل نمی دهد
 هیچ وقت بهار طلایی روز و رویا را
 باور نکردی ! گل من
 هیچ وقت خدا

رفتم، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

ساعت عمر می گذرد و ما در خوابيم

خيز و بنگر به زمان

بنيان كن عشق را

آغاز كن زندگی را 

تجربه كن بهار را

خيز و زندگی كن زمان در گذز است.......

دیگه دیگه

ام شدیدا اما با خاطر تو خستگی چیه ؟؟؟؟

آخر یه روز دق می کنم فقط به خاطر تو

دنیا رو عاشق می کنم فقط به خاطر تو

سر به بیابون می زارم فقط به خاطر تو

رو دست لیلی می زنم فقط به خاطر تو

تو نمی خوای بیای پیشم فقط به خاطر من

من ولی سرزنش می شم فقط به خاطر تو

عشقمو پنهون می کنم فقط به خاطر .....

من دلمو خون می کنم فقط به خاطر تو

از خوبیهات کم می کنی رشته رو محکم می کنی

تو خودتو گم می کنی من خودمو گم می کنم

.............

...............

..............

شعر رو کامل بعدا واست می نویسم فعلا وقت ندارم باید برم

پس از آن غروب رفتن ، اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر ، تو بیا شروع من باش

شب و از قصه جدا کن ، چکه کن رو باورمن

خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

اسم تو ببخش به لبهام ، بی تو خالیه نفسهام

خط بکش رو باور من ، زیر سایبون دستام

خواب سبز رازقی باش ، عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب ، تو طلوع زندگیم باش

من پر از حرف سکوتم ، خالیم رو به سقوطم

بی تو و آبی عشقه ، تشنه ام کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم ، آرزوی خفته باشم

تو نذار آخر قصه ، حرفمو نگفته باشم

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي

در باغ اميد نگاه  ياس اميد تويييييييييي

در بين هزارپونه انكس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تويي